Φακέλωμα KAI στα καρτοκινητά…

Νομοσχέδιο ανακοίνωσε ο υπουργός Μεταφορών κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης για την ταυτοποίηση των κατόχων καρτοκινητών τηλεφώνων και την κατάργηση της ανωνυμίας από την 1/7/2010, με στόχο την “αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της εγκληματικότητας”.

Τελικά αυτή η εγκληματικότητα ποιον ωφελεί; Μήπως άραγε, ωφελεί αυτούς που όλο και περισσότερο προωθούν το φακελώματα σε κάθε μορφή της ζωής μας;

Για την δολοφονία του αστυνομικού…

Νεκρός με περισσότερες από 15 σφαίρες μελών τρομοκρατικής οργάνωσης, έπεσε το πρωί της Τετάρτης (17/06/2009) αστυνομικός, ο οποίος βρισκόταν σε υπηρεσία στα Άνω Πατήσια, έξω από το σπίτι γυναίκας που είναι σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων σχετικά με την υπόθεση του ΕΛΑ.

Οι εγκληματικές αυτές ενέργειες είναι απερίφραστα καταδικαστέες, από κάθε σκεπτόμενο πολίτη. Σε καμία περίπτωση δεν εξυπηρετούν κανένα λαϊκό συμφέρον, αλλά το αντίθετο, υπονομεύουν κάθε προσπάθεια για δράση απέναντι στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Όλοι, είμαστε ενάντιοι σε κάθε μορφή βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται, και δεν βρίσκουμε καμία δικαιολογία, όποιος και αν την ασκεί.

Περί ενότητας της Αριστεράς και ΚΚΕ

Η κοινωνία μας χρειάζεται μια μεγάλη και δυνατή Αριστερά. Είναι απαίτηση των αναγκών της εποχής μας μια τέτοια Αριστερά.

Η Αριστερά αυτή, είναι δυνατόν να επιτευχθεί με την ενότητα, μέσα από την σύγκληση όλων των τάσεών της σε έναν πολιτικό φορέα. Αυτό είναι το εγχείρημα του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Με όλα τα θετικά του και τα αρνητικά του, με όλες τις δυνατότητες και τις δυσκολίες, με όλες τις επιτυχίες του και τiς αποτυχίες, ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, είναι η ελπίδα της Αριστεράς στην Ελλάδα. Η προσπάθεια για συγκρότηση της μεγάλης Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Τελευταία, πριν και μετά τις ευρωεκλογές, στάλθηκαν πολλές προσκλήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ στο ΚΚΕ για συνεργασία. Αντ’ αυτού, η ηγεσία του ΚΚΕ, προτιμά να επιτίθεται ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ, να τον αποκαλεί «επικίνδυνο» κόμμα, να πανηγυρίζει στις αποτυχίες του, να προβληματίζεται στις επιτυχίες του, και άλλα τέτοια ωραία «συντροφικά»!

Πριν ο ΣΥΡΙΖΑ, συνεχίσει να παρακαλεί για συνεργασία και να εισπράττει «καρπαζιές» από τον Περισσό, θα πρέπει να ρίξει μια ματιά στην κριτική ματιά μιας μεγάλης μορφής της Αριστεράς, του Λεωνίδα Κύρκου, ο οποίος στο βιβλίο του «Στιγμές», μέσα από την εμπειρία που είχε από την συνεργασία του ΚΚΕ και της ΕΑΡ, και έπειτα από τη διάσπαση του ενιαίου Συνασπισμού, γράφει:

«Σε όλη του τη διαδρομή, στο στρατηγικό σημείο, το ΚΚΕ μπαίνει σε συνεργασίες μόνο όταν είναι βέβαιο ότι θα διαδραματίσει τον ηγετικό ρόλο. Γι’ αυτό και είναι τόσο απορριπτικό σε κάθε πρόταση για ενότητα στη δράση που του απευθύνεται, παρά τις προφανείς ανάγκες μπροστά στα μεγάλα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα, τα οποία απαιτούν ενότητα των εργαζομένων. Μ’ αυτήν τη νοοτροπία, που την επενδύει με ιδεολογικούς όρους, για το ρόλο της πρωτοπορίας (κρατά φυσικά αυθαίρετα για τον εαυτό του αυτόν το ρόλο), το ΚΚΕ κατάντησε να γίνει ένα μεγάλο εμπόδιο στην ανάπτυξη των αγώνων των εργαζομένων. Η ευθύνη να το παραμερίσουν ανήκει στα ίδια του τα στελέχη, στον κόσμο των εργαζομένων.»

Με τον Λεωνίδα Κύρκο βέβαια, διαφωνούμε στην βάση των κρίσεών του σχετικά με τον ΣΥΡΙΖΑ, στην συνέντευξη που έδωσε στη Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, αν και κάποιοι φόβοι που εκφράζει, έχουν μια βάση. Όμως τα συμπεράσματά του σχετικά με το ΚΚΕ είναι για εμάς, απολύτως ορθά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον πρέπει να προσεγγίσει τον κόσμο και όχι τη δογματική ηγεσία του ΚΚΕ.

Ο «μετριοπαθής» κύριος Καρατζαφέρης!

Εν όψει προσέγγισης της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Καρατζαφέρης προσπαθεί να αποποιηθεί τον τίτλο του «ακροδεξιού». Έφτασε να λέει πως η ακροδεξιά στην Ελλάδα περιορίστηκε στο 0,47% (το ποσοστό της Χρυσής Αυγής). Ο κ. Καρατζαφέρης μάλλον ξέχασε τι έχει πει στο παρελθόν για την φασιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής… Εμείς όμως όχι! Για να θυμηθούμε λοιπόν…

Κατ’ αρχάς, τι έλεγε ο «μη ακραίος» κ. Καρατζαφέρης το 1998, όταν ακόμα ήταν στην Νέα Δημοκρατία, για τους χουντικούς ΕΠΕΝίτες, για τους Βασιλικούς και για τους φασίστες Χρυσαυγίτες (τους οποίους δείχνει να θαυμάζει κι όλας).

Λαμπρά… πιστεύουμε πως δεν χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι. Τα είπε όλα ο κ. πρόεδρος. Αν νομίζετε όμως πως αυτά τα έλεγε μόνο όταν ήταν στην Νέα Δημοκρατία, κάνετε λάθος. Για να δούμε τι έλεγε μέχρι πριν λίγο καιρό, ως πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ.

«Τα μισα παιδιά της Χρυσής Αυγής είναι παιδία της ΟΝΝΕΔ.» Αληθεύει αυτό; Δεν αποκλείεται…

Όπως και να ‘χει… αυτός είναι ο «μετριοπαθής» κύριος Καρατζαφέρης!

ΛΑ.Ο.Σ. στην εξουσία;

Ο Καρατζαφέρης προσπαθεί με κάθε τρόπο να συμμετάσχει σε κυβερνητικό σχήμα με την Νέα Δημοκρατία. Πρόσφατα απεύθυνε πρόσκληση στους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας για συνεργασία με το ΛΑ.Ο.Σ., σαν άλλο ένα μέτρο πίεσης προς την κυβέρνηση.

Έξυπνος ή κουτοπόνηρος; Κοιτώντας τις θέσεις του ΛΑ.Ο.Σ. και τους συνεργάτες του, το μόνο σίγουρο είναι πως ο Καρατζαφέρης κινείται στον ακροδεξιό χώρο. Η Νέα Δημοκρατία ναι μεν λέει πως δεν πρόκειται να συνεργαστεί μαζί του, και τον αποκαλεί «ακραίο», όμως για να αποφύγει την διαρροή των δεξιών ψήφων προς το κόμμα του, φαίνεται έτοιμη να υιοθέτηση την ατζέντα του. Ήδη προαναγγέλθηκαν μέτρα για την λαθρομετανάστευση.

Ποια είναι το επόμενο βήμα;

Σκέφτεστε την ακροδεξιά στην εξουσία, να περνά κοινή ατζέντα με την Νέα Δημοκρατία;

Η Αριστερά πρέπει να αφήσει την εσωστρέφεια και να δράσει!

Να δράσουμε!

Η μεγάλη επιστροφή του Μαρξ και του «Κεφαλαίου»

Ο κόσμος ξαναδιαβάζει Μαρξ. Από τις απαρχές της οικονομικής κρίσης οι συντάκτες παρατηρούν έκρηξη των πωλήσεων του «Κεφαλαίου» βιβλίου του Μαρξ, γραμμένου το 1867 και άλλοτε θεωρούμενου ως το νούμερο ένα κομμουνιστικό μανιφέστο. Σωσίβιο στην οικονομική κρίση άραγε;

Από τον Ατλαντικό έως τον Ειρηνικό και τον Ινδικό ο Μαρξ ανασταίνεται. Στη Γερμανία οι πωλήσεις του «Κεφαλαίου» έχουν σημειώσει σημαντική αύξηση από το 2005, φτάνοντας στα υψηλότερα ποσοστά το φθινόπωρο του 2008. Ο ίδιος ο Υπουργός Οικονομίας της Γερμανίας δηλώνει αναγνώστης του «Κεφαλαίου», εκτιμώντας παράλληλα ότι «σε πολλά σημεία, η θεωρία του Μαρξ, δεν είναι τόσο λανθασμένη».

Αριστερά! Αριστερά! Πάντα Αριστερά!

Ανέκαθεν, στον χώρο της πολιτικής υπήρχαν πολιτικές ιδεολογίες οι οποίες εξέφραζαν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των πολλών ή των λίγων (βλ. ολιγαρχικοί Vs. δημοκρατικοί). Αυτή είναι η βασική αρχή της συγκρότησης του πολιτικού κόσμου και σήμερα. Το εύρος των ιδεολογιών στην πολιτική, το καλύπτει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο δράσης: η αριστερά και η δεξιά.

Οι όροι «αριστερά» και «δεξιά», άρχισαν να χρησιμοποιούνται μετά τον 19ο αι., όταν ο Μαρξ διατύπωσε την ιδέα πως η οργάνωση μιας κοινωνίας, βασίζεται στον τρόπο οργάνωσης της οικονομίας της. Θεώρησε δηλαδή ότι όλες οι πτυχές της ζωής μια κοινωνίας, είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την οικονομική οργάνωση του τόπου.

Έτσι, γενικά θα μπορούσαμε να πούμε πως ως «αριστερή» οικονομική οργάνωση ορίστηκε, η πολιτική μιας κοινωνίας στην οποία η εξουσία εφαρμόζει παρεμβατική πολιτική. Ελέγχει την αγορά και την λειτουργία της, επιβάλλοντας μεγάλες φορολογίες στους μεγαλοεισοδηματίες και φοροαπαλάσσοντας τους εργάτες, τους εργαζομένους και τους υπαλλήλους.

Απ’ την άλλη, οι θέσεις που πρεσβεύει η φιλελεύθερη δεξιά, είναι πως σε μια κοινωνία θα πρέπει να υπάρχει άπλετη ελευθερία στο χώρο του εμπορίου και των συναλλαγών. Υποστηρίζει πως το κράτος θα πρέπει να εφαρμόζει μη παρεμβατική πολιτική και να στηρίζει με κάθε τρόπο τον οικονομικό φιλελευθερισμό, στον οποίο το κέρδος αποτελεί τον απώτερο στόχο.

Διαλέγω να μην αφιερώσω αυτό το άρθρο στις διαφορετικές θέσεις αριστεράς-δεξιάς, αλλά θα αποπειραθώ να ενδοσκοπήσω την αριστερά και γιατί όχι, να την κριτικάρω!

Η παγκόσμια ιστορία έχει αποδείξει πως οι παραδοσιακές απόπειρες εφαρμογής του κομμουνισμού, αναπόφευκτα οδηγούν στην ίδρυση ολοκληρωτικών καθεστώτων στα οποία οι ατομικές ελευθερίες, οι δημοκρατικές διαδικασίες και ο σεβασμός στον συνάνθρωπο είναι αξίες θαμμένες. Αυτό το αποδεικνύει η πολιτική διαδρομή της Ε.Σ.Σ.Δ, της Κίνας, της Κούβας και πολλών άλλων χωρών. Συγκεκριμένα, ο κομμουνισμός ως ιδεολογία κατατάσσει τους ανθρώπους των καπιταλιστικών κοινωνιών σε δύο ομάδες: στους αστούς και στους προλετάριους! Σκοπός, της ιδεολογίας είναι τα μέσα παραγωγής και ο πλούτος μιας περιοχής να γίνει λαϊκή ιδιοκτησία. Αυτό φυσικά θα επιτευχθεί με κατασχέσεις και με διάφορα άλλα μέσα, οπωσδήποτε μη δημοκρατικά.

Πρέπει να σημειωθεί πως ο κομμουνισμός εξετάζει την ιστορία από την υλιστική της άποψη, απορρίπτοντας την ύπαρξη του Θεού και την προΰπαρξη του Θεού από την ύλη.

Τα λάθη που έχει διαπράξει ο κομμουνισμός στο παρελθόν, και τους εκατομμύρια θανάτους που έχει προξενήσει, τους οφείλει στο γεγονός ότι εξετάζει τον κόσμο υλιστικά.

Και επειδή θα ήταν ανόητο να θέλουμε να συνεχίσουμε την εφαρμογή της παραδοσιακής κομμουνιστικής ιδέας, επιλέγουμε να κρατήσουμε μονάχα τα στοιχεία της τα οποία δεν προϋποθέτουν την κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Η αριστερά πλέον κάνει πολλές απόπειρες να ανανεωθεί, να εκδημοκρατισθεί, διατηρώντας την μαχητικότητα και την αγωνιστικότητα της. Η αριστερά θα πρέπει να είναι μια πολιτική έκφραση ανθρώπων ελεύθερων, οι οποίοι δε θα βλέπουν το συνάνθρωπό τους ως αστό ή ως προλετάριο, αλλά θα τον βλέπουν ως άνθρωπο με ίσες αξίες, δικαιώματα και ιδανικά. Τα λάθη του παρελθόντος δεν πρέπει να επαναληφθούν και στο μέλλον!

Πιστεύω πως η ανανεωτική αριστερά πρέπει να στοχεύει στην απελευθέρωση της ιδέας από τoν υλισμό.

Το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ στις Ευρωεκλογές

Στις πρόσφατες Ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου, ο ΣΥΡΙΖΑ περιορίστηκε στο 4,70%. Το 4,70% δεν είναι ευκαταφρόνητο, όμως είναι σαφώς κατώτερο από τις προσδοκίες του κόμματος. To περιορισμένο αυτό αποτέλεσμα, οφείλεται σε διάφορες παραμέτρους

Τα γεγονότα του Δεκέμβρη

Ο ΣΥΡΙΖΑ κράτησε μια ξεκάθαρη στάση σχετικά με τα γεγονότα του Δεκέμβρη. Ήταν κοντά στην εξεγερμένη και κινητοποιημένη νεολαία που κάθε μέρα διαδήλωνε στους δρόμους, όμως απέναντι από τους κουκουλοφόρους που με τις καταστροφές που προξενούσαν, υπονόμευαν το κίνημα που είχε αρχίσει να δημιουργείται. Η θέση αυτή επιχειρήθηκε να παρερμηνευτεί (πιθανώς σκόπιμα), από συγκεκριμένα ΜΜΕ που εμφάνιζαν τον ΣΥΡΙΖΑ ως υποκινητή των κουκουλοφόρων. Τα ντοκουμέντα, καταδείκνυαν πως πίσω από τους κουκουλοφόρους εμπλεκόταν η αστυνομία, και σε προέκταση η κυβέρνηση, η οποία σε καμία περίπτωση δεν ήθελε να αναπτυχθεί ένα κίνημα που θα αντιστεκόταν μαζικά στις πολιτικές της, όμως παρ’ όλα αυτά ακόμα και το αριστερό ΚΚΕ συκοφάντησε τον ΣΥΡΙΖΑ ως «υποκινητή». Η στόχευση όλων ήταν η αποδυνάμωση του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος στις δημοσκοπήσεις έδειχνε μια πρωτόγνωρη δυναμική.

Νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού

Ο ΣΥΡΙΖΑ αγωνίστηκε να μη δημιουργηθεί εμπορικό κέντρο ιδιωτικών συμφερόντων που θα καταλάμβανε και άλλα στερέματα πράσινου στον Ελαιώνα, δίπλα στο νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού που πρόκειται να κατασκευαστεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ αγωνίστηκε χωρίς να δεσμευτεί από το πιθανό πολιτικό κόστος που θα είχε η υπόθεση αυτή. Οι επιχειρήσεις θα κατασκεύαζαν το γήπεδο του Παναθηναϊκού, με την προϋπόθεση ότι θα εκμεταλλεύονταν το εμπορικό κέντρο, και η κινητοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ όπως ήταν λογικό δεν τους άρεσε. Το αποτέλεσμα ήταν, πολλά παπαγαλάκια, να αρχίσουν να διαδίδουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούσε να μπλοκάρει την κατασκευή του γηπέδου. Ο ΣΥΡΙΖΑ αγωνιζόταν κατά του εμπορικού κέντρου, και όχι κατά του γηπέδου, όμως τα συμφέροντα προσπαθήσουν μέσα από μεθόδους παραπληροφόρησης να στρέψουν τον κόσμο του Παναθηναϊκού ενάντια στο ΣΥΡΙΖΑ, πράγμα που πέτυχαν σε έναν βαθμό. Ο ΣΥΡΙΖΑ τελικά, κέρδισε τον αγώνα και το γήπεδο του Παναθηναϊκού θα κατασκευαστεί χωρίς το εμπορικό κέντρο. Με αυτόν τον τρόπο «γλύτωσε» ένα μεγάλο μέρος πράσινου, όμως τα συμφέροντα κατάφεραν να φθείρουν τον ΣΥΡΙΖΑ

Οικολόγοι Πράσινοι

Οι Οικολόγοι Πράσινοι που έλαβαν 3,49%, απουσίαζαν από τον αγώνα στον Ελαιώνα. Με τον ίδιο τρόπο ήταν μακριά από κάθε αγώνα που θα μπορούσε να τους προκαλέσει πολιτικό κόστος. Επιλέγοντας μια ανέξοδη πολιτική, «έκλεψαν» ψήφους από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά του, έκανε το λάθος να μην εκθέσει την απουσία των Πράσινων από τους πραγματικούς οικολογικούς αγώνες, και τους αντιμετώπισε με χαλαρότητα. Σε έναν βαθμό, μάλλον πλήρωσε αυτήν την επιλογή.

ΚΚΕ

Το ΚΚΕ, για άλλη μια φορά, πολέμησε με κάθε τρόπο τον ΣΥΡΙΖΑ. Όσο κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να το προσεγγίσει, το ΚΚΕ τον έβαλε απέναντι, βρίσκοντας διάφορες προφάσεις για να τον κατηγορήσει , και προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να αποτρέψει τους παραδοσιακούς κομμουνιστές να διαρρεύσουν. Τα κατάφερε σε μεγάλο βαθμό και έμεινε ικανοποιημένο που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αυξήθηκε, παρ’ όλη την μείωση των δικών του ποσοστών.

Αποχή

Η αποχή έπληξε μεταξύ των άλλων κομμάτων, και τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε να πείσει τους ψηφοφόρους, να αντιδράσουν στην σημερινή πολιτική κατάσταση ψηφίζοντάς τον, και όχι απέχοντας. Πρέπει να ψάξει τους λόγους που έγινε αυτό.

Ίσως μπορούμε να βρούμε και άλλους λόγους και αιτίες που το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ έμεινε σε χαμηλά επίπεδα, όμως πρέπει να πούμε και κάποιες αλήθειες, οι οποίες δεν ακούγονται συχνά.

Ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, κουμάντο σήμερα στην πολιτική ζωή κάνουν τα συμφέροντα, και ειδικά τα τραπεζικά συμφέροντα. Σήμερα οι τράπεζες κάνουν ότι θέλουν, και κανείς δεν τολμά τα βάλει μαζί τους. Όποιος τα βάλει με τις τράπεζες είναι καταδικασμένος. Όταν η Νέα Δημοκρατία ενίσχυσε σκανδαλωδώς τις τράπεζες με 28 δισ. ευρώ εν όψει της οικονομικής κρίσης, το ΠΑΣΟΚ κατήγγειλε ότι δρομολογείται η παροχή 28 δισ. ευρώ στις τράπεζες χωρίς κανόνες διαφάνειας και εγγυήσεις. Με άλλα λόγια, ούτε το ΠΑΣΟΚ ήταν κατά της παροχής των 28 δισ. στις τράπεζες, απλά διαφώνησε με τον τρόπο που έγινε η διαδικασία και πρότεινε: «Στήριξη των τραπεζών με ξεκάθαρους κανόνες και με ενεργό εποπτεία της πολιτείας.». Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες… και όποιος αντιστρατεύεται στις τράπεζες τον πολεμάνε τα συμφέροντα. Ο ΣΥΡΙΖΑ πλήρωσε και σε αυτόν τον τομέα επειδή, για άλλη μια φορά… τόλμησε!

Στον ΣΥΡΙΖΑ τώρα, δεν πρέπει να υπάρξει εσωστρέφεια. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με την ενωτική του δυναμική, είναι η ελπίδα στον χώρο της Αριστεράς. Λάθη έγιναν, αλλά κανείς δεν είναι αλάνθαστος. Όταν συναισθάνεσαι πως έχεις κάνει λάθη, είναι το πρώτο βήμα για να γίνεις καλύτερος. Και ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει καταλάβει ότι έγιναν λάθη. Αυτό που πρέπει να γίνει τώρα είναι αυτά τα λάθη να εντοπιστούν επακριβώς και να διορθωθούν μέσα από τον διάλογο και την σύνθεση των απόψεων.

Τα καλύτερα έρχονται…